Read Babamın Bavulu by Orhan Pamuk Online

babamn-bavulu

"Ölümünden iki yıl önce babam kendi yazıları, el yazmaları ve defterleriyle dolu küçük bir bavul verdi bana."Orhan Pamuk 2006 yılı Aralık ayında, Nobel Edebiyat Ödülü'nü alırken "Babamın Bavulu" adlı bir konuşma yaptı. Pamuk'un otuz iki yıllık yazarlık çabasının ruhunu içtenlikle yansıtan bu duygulu konuşma, bütün dünyada derin yankılar uyandırdı. Yazmak ve yaşamak konusun"Ölümünden iki yıl önce babam kendi yazıları, el yazmaları ve defterleriyle dolu küçük bir bavul verdi bana."Orhan Pamuk 2006 yılı Aralık ayında, Nobel Edebiyat Ödülü'nü alırken "Babamın Bavulu" adlı bir konuşma yaptı. Pamuk'un otuz iki yıllık yazarlık çabasının ruhunu içtenlikle yansıtan bu duygulu konuşma, bütün dünyada derin yankılar uyandırdı. Yazmak ve yaşamak konusunda temel bir metin niteliğindeki "Babamın Bavulu"nu Pamuk'un aynı konuları ve dertleri başka açılardan ele aldığı başka iki ödül kabul konuşmasıyla birlikte yayımlıyoruz. Pamuk'un Amerika'da çıkan World Literature (Dünya Edebiyatı) dergisince verilen Puterbaugh Ödülü'nü alırken 2006 Nisan'ında yaptığı konuşma "İma Edilen Yazar", yazarlığın psikolojisi ve yazar olma ihtiyacı ve serüveniyle ilgili. Pamuk'un Alman Kitapçılar Birliği'nce verilen Barış Ödülü'nü 2005 Ekim'inde alırken yaptığı "Kars'ta ve Frankfurt'ta" adlı konuşması ise, roman yazarının kendisini başkalarının yerine koyma gücünü ve bu çok insani yeteneğin siyasi sonuçlarını araştırıyor. Yazarının bir bütün olarak gördüğü bu üç konuşmadan oluşan Babamın Bavulu'nun artık bütün dünyada çok iyi tanınan ve çok okunan bu büyük yazarımızın küçük bir başyapıtı olduğunu düşünüyoruz...Yazarlık nedir, niye yazar olunur, hayat ve yazmak, yazarlık sabrı ve roman sanatının sırları üzerine mücevher değerinde kişisel bir kitap....

Title : Babamın Bavulu
Author :
Rating :
ISBN : 9789750504822
Format Type : Paperback
Number of Pages : 96 Pages
Status : Available For Download
Last checked : 21 Minutes ago!

Babamın Bavulu Reviews

  • Kelly
    2018-09-24 02:12

    With this: As you know, the question we writers are asked most often, the favourite question, is; why do you write? I write because I have an innate need to write! I write because I can't do normal work like other people. I write because I want to read books like the ones I write. I write because I am angry at all of you, angry at everyone. I write because I love sitting in a room all day writing. I write because I can only partake in real life by changing it. I write because I want others, all of us, the whole world, to know what sort of life we lived, and continue to live, in Istanbul, in Turkey. I write because I love the smell of paper, pen, and ink. I write because I believe in literature, in the art of the novel, more than I believe in anything else. I write because it is a habit, a passion. I write because I am afraid of being forgotten. I write because I like the glory and interest that writing brings. I write to be alone. Perhaps I write because I hope to understand why I am so very, very angry at all of you, so very, very angry at everyone. I write because I like to be read. I write because once I have begun a novel, an essay, a page, I want to finish it. I write because everyone expects me to write. I write because I have a childish belief in the immortality of libraries, and in the way my books sit on the shelf. I write because it is exciting to turn all of life's beauties and riches into words. I write not to tell a story, but to compose a story. I write because I wish to escape from the foreboding that there is a place I must go but – just as in a dream – I can't quite get there. I write because I have never managed to be happy. I write to be happy....he made me fall in love with this writing all over again. And yes, I'm comfortable displaying my Pamuk talent crush this openly, because if ever a guy deserved it, this man is it. Oh yeah, also, I cried. Deal with it.The rest of the painful, amazing discourse on his father, the craft and experience of a life writing, his and his country's tortured relationship with the West and the writers of that world, and his struggle for self-worth in a world where people "on the periphery" are made to feel inadequate is equally involving and thought-provoking, I really recommend that anyone who is feeling any lack of motivation or any frustration with the Universe, Life, or Anything go read this. And then read it again, and again, and again again. (Yes, I'm also entirely comfortable with my adoration for this piece causing me to use ridiculous grammar!)Here's the full lecture: http://nobelprize.org/nobel_prizes/li...

  • Sidharth Vardhan
    2018-09-24 21:11

    " I write because I have an innate need to write! I write because I can't do normal work like other people. I write because I want to read books like the ones I write. I write because I am angry at all of you, angry at everyone. I write because I love sitting in a room all day writing. I write because I can only partake in real life by changing it. I write because I want others, all of us, the whole world, to know what sort of life we lived, and continue to live, in Istanbul, in Turkey. I write because I love the smell of paper, pen, and ink. I write because I believe in literature, in the art of the novel, more than I believe in anything else. I write because it is a habit, a passion. I write because I am afraid of being forgotten. I write because I like the glory and interest that writing brings. I write to be alone. Perhaps I write because I hope to understand why I am so very, very angry at all of you, so very, very angry at everyone. I write because I like to be read. I write because once I have begun a novel, an essay, a page, I want to finish it. I write because everyone expects me to write. I write because I have a childish belief in the immortality of libraries, and in the way my books sit on the shelf. I write because it is exciting to turn all of life's beauties and riches into words. I write not to tell a story, but to compose a story. I write because I wish to escape from the foreboding that there is a place I must go but – just as in a dream – I can't quite get there. I write because I have never managed to be happy. I write to be happy."Pamuk shares his memories of his father in his Nobel-prize acceptance speech. Read ithere.

  • Frank
    2018-09-18 21:03

    This was published in its entirety in the December 25, 2006, issue of the New Yorker just a few weeks after Mr. Pamuk gave the address. I was blown away by the force of the writing, and not long after reading it, I bought his novel Snow. The serendipty of reading the transcript of this short talk set me on a particular reading path: Searching out and reading the works of Nobel laureates. While I've only read one other novel by Pamuk (My Name is Red, in January of this year), it lead me to José Saramago (I've read everything translated so far save one which is out-of-print), Elfrida Jelinek (The Piano Teacher and Lust), J.M. Coetzee (Disgrace and Elizabeth Costello) as well as put a number on my 'to read' list (which I have to add here!) like Halldor Laxness (Independent People) for one.

  • P
    2018-10-18 04:18

    I was just blown away by this Nobel lecture. Even though I'm not a writer, I can completely relate to it. Every sentence is a gem. The way Pamuk paid tribute to his father moved me a great deal. Because, like him, my reading habit is very much influenced by my father. If it were not for my father, I would never have had this love for books. He taught me to read, to save money for the summer book fair, to use the bookmark and not to disrespect the book by folding its pages, to treat the book as a person and not as an object, and above all to live through the books.I never felt it was a lecture. I felt as if he is telling my story with his words.It is just 12 pages and if you have 30 minutes to spare, do read this. You won't regret it.

  • Metta
    2018-10-20 04:17

    Tre conferenze dello scrittore, di cui la prima che dà il titolo al libro, è il discorso di ringraziamento per il conferimento del Nobel, quello da cui sono tratti i seguenti brani. Da leggere, per chi sente profondamente scrittura e lettura come momenti imprescindibili del divenire chi si è."E' il senso del lavoro di un uomo che si chiude in una stanza e che, seduto a un tavolo, ritirato in un angolo, si esprime per mezzo di carta e penna - vale a dire il senso della letteratura. (...) La vera letteratura parte dall'uomo che si chiude in una stanza con i suoi libri.(...) Credo che la letteratura sia il tesoro accumulato dall'uomo nella ricerca di se stesso.""Scavare un pozzo con un ago" è un bel modo di dire turco che descrive il lavoro dello scrittore."Oggi, a distanza di tanti anni, so che questa infelicità è la caratteristica fondamentale che trasforma un individuo in uno scrittore. (...)Per me, essere scrittori significa prendere coscienza delle ferite segrete che portiamo dentro di noi, ferite così segrete che noi stessi ne siamo a malapena consapevoli, esplorarle pazientemente, studiarle, illuminarle e fare di queste ferite e di questi dolori una parte della nostra scrittura e della nostra identità. Un autore parla di cose che tutti sanno senza esserne consapevoli.""Come sapete la domanda che più spesso viene posta a noi scrittori, la domanda preferita è: perché scrive? Io scrivo perché sento il bisogno innato di scrivere! Scrivo perché non posso fare un lavoro normale, come gli altri. 
Scrivo perché voglio leggere libri come quelli che scrivo. 
Scrivo perché ce l'ho con voi, con tutti. Scrivo perché mi piace stare chiuso in una stanza a scrivere tutto il giorno.
 Scrivo perché posso sopportare la realtà soltanto trasformandola.
 Scrivo perché tutto il mondo conosca il genere di vita che abbiamo vissuto, che viviamo io, gli altri, tutti noi a Istanbul, in Turchia.
 Scrivo perché amo l'odore della carta, della penna e dell'inchiostro.
 Scrivo perché credo nella letteratura, nell'arte del romanzo più di quanto io creda in qualunque cosa. 
Scrivo per abitudine, per passione.
 Scrivo perché ho paura di essere dimenticato. 
Scrivo perché apprezzo la fama e l'interesse che ne derivano. Scrivo per star solo. Forse 
scrivo perché spero di capire il motivo per cui ce l'ho così con voi, con tutti. 
Scrivo perché mi piace essere letto.
 Scrivo perché una volta che ho iniziato un romanzo, un saggio, una pagina, voglio finirli. 
Scrivo perché tutti se lo aspettano da me.
 Scrivo perché come un bambino credo nell'immortalità delle biblioteche e nella posizione che i miei libri occupano negli scaffali. 
Scrivo perché la vita, il mondo, tutto è incredibilmente bello e sorprendente. 
Scrivo perché è esaltante trasformare in parole tutte le bellezze e ricchezze della vita. 
Scrivo non per raccontare una storia ma per costruirla. 
Scrivo per sfuggire alla sensazione di essere diretto in un luogo che, come in un sogno, non riesco a raggiungere. 
Scrivo perché non sono mai riuscito ad essere felice. 
Scrivo per essere felice."

  • Cihan Kardeşler
    2018-09-19 00:18

    Kendi hikayemizden başkalarının hikayeleri gibi ve başkalarının hikayelerinden kendi hikayemizmiş gibi bahsedebilme hüneridir edebiyat.

  • Fateh Brgl
    2018-10-07 22:19

    Simply i love this man

  • Farhan Khalid
    2018-09-27 22:08

    My Father's Suitcase: The Nobel LectureTwo years before his death, my father gave me a small suitcase filled with his writings, manuscripts and notebooks[Literature] is what a person creates when he shuts himself up in a room, sits down at a table, and retires to a corner to express his thoughtsA writer is someone who spends years patiently trying to discover the second being inside himThe starting point of true literature is the man who shuts up in room with his booksAs for my place in the world – in life, as in literature – my basic feeling was that I was ‘not in the center’I felt that my father had read novels to escape his life [and culture] and flee to the westI write because I have an innate need to writeI write because I can’t do normal work like other peopleI write because I want to read books like the ones I writeI write because I am angry at all of youI write because I love sitting in a room all day writingI write because I love the smell of paper, pen and inkI write because I am afraid of being forgottenI write to be aloneI write because I like to be readI write not to tell a story but to compose a storyI write because I have never managed to be happyI write to be happyI had decided, aged 22, to become a novelistMy father said nothing, but he at once threw his arms around me [in a way to show his happiness]He was trying to convince me to set this prize as a goalMy father died in December 2002I dearly wish he could be amongst us

  • Gönül Kıvılcım
    2018-09-20 04:23

    "As for my place in the world – in life, as in literature, my basic feeling was that I was 'not in the centre'. In the centre of the world, there was a life richer and more exciting than our own, and with all of Istanbul, all of Turkey, I was outside it. Today I think that I share this feeling with most people in the world. In the same way, there was a world literature, and its centre, too, was very far away from me. Actually what I had in mind was Western, not world, literature, and we Turks were outside it."He is 'translator' of the feelings of most of the intellectual Turks. That is probably one of the raesons what makes him so great...

  • Ananthu
    2018-09-25 01:22

    It did not sound like a speech but a story;a thought-provoking, moving, dazzling story which made me feel ashamed, because I am yet to explore this wonderful man's oeuvre. Spare a few minutes and read this. You won't regret it.

  • Diego Alexanderson
    2018-10-10 23:20

    This lecture made me cry. Made me cry a lot. As every written piece by Orhan Pamuk I find an amazing way to build up a story. The first lines and the finishing lines are epicness in its true nature.Orhan Pamuk is the best writer in the world.

  • Elephantnoises
    2018-09-29 21:04

    very emotional

  • Billie Jeans
    2018-10-13 00:07

    نص محاضرة أورهان باموق أثناء تتويجه بنوبل للأدب .. تبدأ بلقاء مع أبيه الي يهديه حقيبة بها محاولات أبيه للكتابة .. أبيه الذي كان يحلم بان يكن كاتبا لكنه لن يستطيع تحمل أعباء الكتابة و. مردودها المالي الضئيل و ما تفرضه على الكاتب من وحدة ..يتحدث باموق عن حبه للكتابه .. عن البدايات عن الصراع الدائم داخله بين الانتماء الشرق و عشق الثقافة الأوروبية ... كيف أن الكتابة تجعله يستكشف الإنسان الآخر في أعماق نفسه .. عن عزلته الاختيارية لربع قرن من أجل الكتابة يتسائل هل هو غاضب من أبيه لأنه لم يحارب ليكون كاتبا كما حارب هو أم يغار منه لأنه عاش حياة مستقرة سعيدة مليئة بالأصدقاء بلا صراعات ... ثم يجيب عن السؤال الأزلي لماذا يكتب ؟ لماذا الكتابة ؟!****، السؤال الذي كثيرا ما يوجٌه لنا نحن الكتاب، السؤال المفض ، هو: لماذا نكتب؟ أكتب لأن عندي احتياج داخلي للكتابة! أكتب لأنني لا أستطيع القيام بأي عمل آخر مما يفعله الناس. أكتب لأنني أريد قراءة كتب مثل التي أكتبها. أكتب لأنني غاضب منكم كلكم ، غاضب من الجميع. أكتب لأنني أحب الجلوس في غرفة طيلة اليوم أكتب. أكتب لأنني لا يمكنني المشاركة في الحياة الحقيقية سوي بتغييرها. أكتب لأنني أريد الآخرين، كلنا جميعا، العالم بأسره، أن يعرفوا أي نوع من الحياة نعيشها، ونواصل عيشها، في اسطنبول، في تركيا. أكتب لأنني أحب رائحة الورق، والقلم، والحبر. أكتب لأنني أؤمن بالأدب، بفن الرواية، أكثر من إيماني بأي شيء آخر. أكتب لأنها عادة، هوي. أكتب لأنني أخشي أن يطويني النسيان. أكتب لأنني أحب المجد والاهتمام اللذين تجلبهما الكتابة. أكتب كي أكون وحدي. ربما أكتب كي أفهم لم أنا غاضب جدا جدا منك كلكم، غاضبإلى أقصى حد منكم جميعا. أكتب لأنني أحب أن يقرأني الآخرون. أكتب لأنني بمجرد أن أبدأ رواية، أو مقالة، أو صفحة، أريد أن أنهيها. أكتب لأن الجميع ينتظرون مني أن أكتب. أكتب لأن لدي إيمان طفولي بخلود المكتبات ، وبالطريقة التي تستقر بها كتبي فوق الرفوف. أكتب لأنه من المثير تحويل كل جمال وثراء العالم إلي كلمات. أكتب، لا كي أحكي قصة، بل كي أنظم قصة. أكتب لأنني آمل أن أفر من شعور الشؤم بأنه ثمة مكان عليٌّ الذهاب إليه لكن ـ كما في حلم ـ لا يمكنني الوصول إليه. أكتب لأنني لم اكن سعيدا تماما أبدا. أكتب كي أكون سعيدا.*** 4/5

  • Kshitij Joshi
    2018-09-24 23:23

    Favourite authors are always difficult to review. It is hard to separate yourself from your self and pierce through their work with an objective sight. This lecture was heart-warming. I had recently read Kafka's Letter to his Father, in which for his stuntedness, Kafka lambasted his father, which I found is in total contrast to the thoughts and feelings Pamuk had for his own father. Not that I was expecting a connexion nor there is one, but oh how the extremities of the frozen hell of a tyrannical father and the summer-land of a doting father, two different playgrounds for these men in their childhood, bore this world two literary geniuses.Owner of a large library, a warm and open heart, an affectionate guardian, protector of his son's dream, a curious literati himself, Pamuk in full force is all praise for the man to whom belongs this suitcase. The suitcase contains the dreams of his father that he never realized in his life time, but found actualized in his son's life. In this lecture, the most celebrated Turkish author of our age, weaves with the threads of memory, to produce a cloth bearing select images of his childhood, depicting the impact that his father had on him with his love for literature.

  • Ricardo Munguia
    2018-10-06 03:17

    Libro corto de discursos. Los discursos tienen un caracter personal que me gusto mucho, revelan la nostalgia por la familia y por Estambul, la ciudad en donde crecio y escenario principal de la mayoria de sus novelas. Los discursos estan bien construidos y se ve que no fueron productos espontaneos si no de reflexiones premeditadas Ameno y profundo, este libro es recomendable para aquellos que están familiarizados con la obra del autor. No lo recomendaria a aquellos que no han leido ninguna novela de el, pues tal ves lo encontrarian fuera de contexto y les impediria disfrutarlo del todo.

  • Laura Jácome
    2018-10-17 01:05

    En "La maleta de mi padre" se encuentran tres discursos de Orhan Pamuk realizó para las entregas de los premios literarios que ha recibido. Cada uno de ellos se encuentra plagado de vivencias personales y de su experiencia con la literatura no sólo como lector sino como escritor. Además, da cuenta de su posición con respecto al oficio de escribir y de cómo lo ha marcado el haber nacido, crecido y vivido a lo largo de su vida en Turquía, un país que, al igual que Rusia, geográficamente se encuentra justo en medio de Oriente y Occidente.

  • Baran باران
    2018-10-14 02:17

    Her ne kadar Nobel konuşmasına nazaran diğer konuşmalar daha sönük kalsa da, sırf Babamın Bavulu'nun vuruculuğu, derinliği ve nokta atışının sağlamlığı karşısında hissettiğim hayret duygusunun hatrına beş yıldız verdim...

  • Müge
    2018-10-05 23:04

    Boşuna Orhan Pamuk olmamış. 4 ayrı yerde yaptığı konuşmaları. Büyük romancı konuşmalarında da döktürmüş.

  • Merve Ayaz
    2018-10-03 20:57

    Bütün konuşmalar bir yana ,beni en çok etkileyen sonuncu konuşma "Avrupa Fikri" oldu. Avrupa Birliği'ne girme(me) mevzusunun dillerden düşmediği senelere ışınlandım .

  • ELmin Ağahəsənli
    2018-10-16 02:03

    "Atamın çamadanı" Ədəbiyyat öz hekayəmizdən başqalarının hekayələri kimi və başqalarının hekayələrindən öz hekayəmizmiş kimi bəhs edə bilmək hünəridir. Mənim üçün yazıçı olmaq demək içimizdə gəzdirdiyimiz,daha artıq gəzdirdiyimizi bir az bildiyimiz gizli yaralarımızın üzərində dayanmaq,onları səbirlə kəşf eləmək,tanımaq,ortaya çıxartmaq,bu yaraları və əzabları yazımızın,şəxsiyyətimizin şüurla sahib olduğumuz bir parçası halına gətirməkdir.Yazıçılıq hamının bildiyi,amma bildiyini bilmədiyi şeylərdən söz açmaqdır. Niyə yazırsınız? İçimdən gəldiyi üçün yazıram.Başqaları kimi normal bir iş görə bilmədiyim üçün yazıram.Mənim yazdığım kimi kitablar yazılsın,oxuyaq deyə yazıram.Hamınıza,hər bir kəsə çox qəzəbləndiyim üçün yazıram.Otaqda bütün günü oturub yazmaq xoşuma gəldiyi üçün yazıram.Mən başqaları,bizi İstanbulda,Türkiyədə necə həyat yaşamış olduğumuzu,yaşadığımızı bütün dünyanın bilməsi üçün yazıram.Kağızın,qələmin,mürəkkəbin qoxusunu sevdiyim üçün yazıram.Ədəbiyyata,roman sənətinə hər şeydən çox inandığım üçün yazıram.Vərdiş və vurğunluq olduğu üçün yazıram.Unudulmaqdan qorxduğum üçün yazıram.Gətirdiyi ad-san və münasibətdən xoşum gəldiyi üçün yazıram.Yalqız qalmaq üçün yazıram.Hamınıza,hamıya niyə bu qədər çox hiddətləndiyimi,bəlkə,başa düşərəm deyə,yazıram.Oxunmaqdan xoşum gəldiyi üçün yazıram.Bir kərə başladığım bu romanı,bu yazını,bu səhifəni daha bitirək deyə,yazıram.Hamı məndən bunu gözləyir deyə,yazıram.Kitabxanaların əbədiliyinə və kitablarımın rəflərdə durmasına uşaqsayağı inandığım üçün yazıram.Həyat,dünya,hər şey ağlasığmaz dərəcədə gözəl və heyrətamiz olduğu üçün yazıram.Həyatın bütün gözəlliyini və zənginliyini sözlərə çevirmək ləzzətli olduğu üçün yazıram.Hekayə danışmaq üçün yox,hekayə qurmaq üçün yazıram.Çox getməli bir yer var,oraya "eynilə yuxudakı kimi" heç cür gedə bilmədiyim duyğusundan qurtulmaq üçün yazıram.Heç cür xoşbəxt olmadığım üçün yazıram.Xoşbəxtlik üçüb yazıram. " Güman edilən müəllif " Özümü xoşbəxt eləmək üçün mən hər gün müəyyən ədəbiyyat dozası almalıyam.Bu məsələdə hər gün bir qaşıq dərman qəbul eləməli olan xəstəyə oxşayıram. Roman hər şeydən qabaq,hər an dalmaq imkanına malik olmaq istədiyimiz həyatla dolu xəyalda canlandırılan aləmi özündə ehtiva edən damardır.Romanlar bizə kitab aləminə dalmağa,yeknəsəq real aləmi mümkün qədər tez unutmağa yardım göstərən fantaziyalarımızın fraqmentləridir. Yazıçı olmaq - oxucunu: "Mən də məhz bunu söyləmək istəyirdim,amma bu cür sadə ifadə eləyə bilnəzdim ", - deməyə məcbur eləməkdir.

  • Evi
    2018-09-27 02:20

    Zoals de achterflap belooft is dit inderdaad 'een juweeltje over wat het schrijverschap is (...), over het leven (...)'. "Literatuur", zo schrijft de Turkse Orhan Pamuk, "is voor mij zo noodzakelijk als een medicijn." Een dagelijkse 'inname', net als insuline voor een suikerzieke, is onontbeerlijk. Zo herken ik het ook. Pamuk beweert te schrijven over wat iedereen weet en ervaart, maar het op zulke wijze te doen dat je denkt, "Hé, dat bedoelde ik". Bij mij heeft hij dat wel degelijk bereikt. Verder maakt hij mooie analyses van wat het is om mens te zijn. "Ik ben ervan overtuigd dat literatuur de waardevolste verzameling is van wat de mens heeft gecreëerd om zichzelf te begrijpen."In drie essays onderzoekt hij - in dankwoorden voor belangrijke literaire prijzen en onderscheidingen - wat het betekent schrijver, Turks schrijver en mens te zijn. De eerste twee verdienen voor mij vijf sterren! Het laatste was - ondanks actueel - voor mijn smaak teveel politiek getint om universeel te zijn. Desondanks slaagt hij ook hier in zijn opzet: ik heb me nog nooit zo verwant gevoeld met een Turkse man. En als u mij nu even wil excuseren, ik ga mijn medicijn tot mij nemen.

  • Joseph Muniz
    2018-10-05 22:20

    La maleta de mi padre de Orhan Pamuk. 7/52Un libro conformado por tres discursos dados por el autor de origen turco, ganador del premio Nobel de literatura 2006.El espíritu del libro esta dentro de lo que es el proceso creativo de la escritura... cómo una sensación de tener un padre escritor, quien lo acerco a la literatura, sin embargo, nunca publicó nada, quizás por inseguridad, pero que siempre amó los libros, abierto a no encasillarse a los estereotipos de la sociedad turca: abierto a occidente y lo que implica...En los otros dos discursos se plantea Orhan mucho el papel creador del escritor... un amor-odio que muchos escritores también lo han comentado: se gusta de la literatura, se sufre con la literatura... cómo ha sido su experiencia para poder involucrarse en el papel del otro: fusionar experiencias y conocimientos con imaginación y fantasía, para crear ese libro que se desea, sin que lo diga claramente, los textos mantienen latente la idea de que se escribe para leer el libro que el escritor anhela, desea y sueña leer como lector.

  • Renato Quiroga
    2018-10-09 23:16

    Tres discursos de Orhan Pamuk contenidos en poco más de cien páginas donde nos cuenta retazos de su historia. Resultan ser un muy buen acercamiento a su persona y a corroborar la idea que me había formado de él leyendo sus novelas, además creo que son un magnífico preámbulo a "Estambul. Ciudad y Recuerdos" que probablemente inicie en cuanto termine un par de libros.Cuando uno se encuentra envuelto en procesos creativos y lee este pequeño libro es imposible no estar de acuerdo en lo que Pamuk expone. Esos detalles cotidianos que muchas veces pasan desapercibidos y que Pamuk sabe exponer muy bien nos corroboran que la mayor satisfacción se encuentra en hacer lo que nos hace feliz.Y es tan obvio.

  • vik
    2018-10-02 22:26

    I love Essays. And this one is good, touching, emotional. If you have felt you are denying the writer in yourself, then you will feel it was addressed to you. And so you will feel bad and compelled to do what you could do best.I only wish the translation was better because I felt a bit uneasy at some places in the text (red the Maureen Freeley translated text available on the Nobel Prize website)."...I write because I love the smell of pen paper ink...I write because I am afraid of being forgotten..." (page 10).

  • Beatriz Cumplido
    2018-09-23 01:18

    "Escribir es hablar de cosas que todo el mundo sabe pero que no sabe que sabe." Pamuk nos leyó la mente y logró plasmar lo que sentimos en tres maravillosos ensayos. Cuando él habla de escribir, yo reemplazo el verbo por el de leer (y parafraseo): yo también leo porque estoy muy, muy enfadada con todos ustedes, con todo el mundo. Leo porque más que en cualquier otra cosa creo en la literatura. Leo para librarme de la sensación de que hay un sitio al que debo ir pero no consigo llegar. Leo porque no consigo ser feliz. Leo para ser feliz.

  • Nazlıhan
    2018-09-21 20:59

    Bu kitap sadece Orhan Pamuk'un Nobel konuşması değil, aynı zamanda hayata ve edebiyata karşı tutumunu anlatıyor. Bu tutumda kendimden bir şeyler buldum. Kalabalıklar içinde içe dönme isteğinde, mutluluğu arayışında, babasıyla olan ilişkisinde, hayata geniş bir açıdan bakma isteğinde... Aslında siyasi biri olmak istemiyor Pamuk, hem de hiç istemiyor. Bence ona karşı önyargılı olanların özellikle okuması gereken bir kitap. Onun edebiyat ve kitap sevgisine hayran kalacaksınız.

  • Razi Shaikh
    2018-09-22 22:14

    '..that writing and literature are intimately linked to a lack at the centre of our lives, and to our feelings of happiness and guilt.'This didn't feel like a lecture, it felt as if the writer was summing up my own life, in all its brutal honesty. If you have fifteen minutes to spare, and you love reading/writing, read this. You definitely won't regret it.

  • Beyza Karaca
    2018-09-29 01:16

    ''İnsan toplulukları, kabileler, milletler edebiyatlarınıönemsedikleri, yazarlarına kulak verdikleri ölçüde zekileşir, zenginleşir ve yükselirler,ve hepimizin bildiği gibi, kitap yakmalar, yazarları aşağılamalar milletler için karanlıkve akılsız zamanların habercisidir.''Harikaydı. Orhan Pamuk okumaya giriş oldu benim için.

  • A. Gulden
    2018-09-21 04:10

    "Herkesin bildiği ama bildiğini bilmediği şeylerden söz etmektir yazarlık. Bu bilginin keşfi ve onun geliştirilip paylaşılması okura çok tanıdığı bir dünyada hayret ederek gezinmenin zevklerini verir. Bu zevkleri, bildiğimiz şeylerin bütün gerçekliğiyle yazıya dökülmesindeki hünerden de alırız elbette."

  • Frida Arriaga
    2018-09-19 22:07

    3 ensayos sobre ser otro cuando uno escribe, sobre parentesco literario. Hace énfasis entre borrar los límites entre las historias de los demás y las nuestras. Típico autor de país puente (Turquía), siempre hablando de la otredad.Creo que a veces la escritura es muy simplista, pero no sé si atribuírselo al traductor en lugar de al autor.